ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ٣٧٦ - فصل - ٢ پس از رحلت امام حسن

آمده عرضه داشت اى برادر تو از همه در نزد من محبوبتر و عزيزترى و من هر گاه از نصيحت ديگران خوددارى كنم هيچ گاه از نصيحت كردن تو دست برنميدارم و ترا از هر جهت شايسته بدان ميدانم و آن اينست كه بشما پيشنهاد مى‌كنم كه يزيد بر سرير دوران‌دارى مى‌خواهد بنشيند بهتر آنست كه با وى بيعت نكنى و از اينجا بهيچ كجا نروى بلكه رسولان خود را باطراف بفرستى و مردم را به بيعت خود بخوانى اگر مردم با تو بيعت كردند و آنانهم براى تو از ديگران بيعت گرفتند از خدا سپاسگزارى كن و حمد و ستايش او را بجاى‌آور و اگر مردم بغير تو متوجه شدند دين و خرد ترا كه خدا از تو نمى‌گيرد و جوانمردى و برترى تو هم از بين نميرود زيرا بيم من از آنست كه در يكى از اين شهرهائى كه در نظر گرفته وارد شوى مردم در ميان خود و توجه بجناب تو با يك ديگر اختلاف نمايند چنانچه برخى له تو و عده عليه تو باشند و به پيكار بپردازند و تو در اولين فرصت هدف تير اختلاف آنان باشى در نتيجه بهترين همه مردم از حيث شخصيت و پدر و مادر خونش هدر شود و كسانش نابود گردند.

حسين ع پرسيد اينك مى‌گوئى در كجا نزول كنم. عرضكرد در مكه مكرمه نزول اجلال فرمائيد اگر اطمينان خاطر پيدا كرديد و مردم از شما استقبال نمودند بمقصود خود نائل‌شده و اگر وضع آنجا با شما سازگار نبود بريگستانها و قله‌هاى كوه پناهنده شده و بالاخره از شهرى بشهر ديگر كوچ مى‌كنى تا به‌بينى كار مردم بكجا مى‌كشد زيرا هنگامى كه آهنگ كارى داشته باشى رأى تو از همه كس بصواب نزديكتر است.

امام حسين ع فرمود اى برادر، خوش نصيحت كردى و مهربانى نمودى و آرزومندم رأى تو محكم و استوار باشد و همواره موفق باشى.