ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ٣٤٧ - باب اول امام دوم شيعيان

حسن ع از جهت اخلاق و رويه و رهبرى افراد از همه بيشتر برسول خدا شباهت داشت.

انس بن مالك گفته هيچ كسى باندازه امام حسن ع شباهت برسول خدا ص نداشت زينب دختر ابو رافع روايت كرده در بيمارى آخرين رسول خدا ص فاطمه ع فرزندان خود حسنين را حضور رسول خدا ص آورده عرضكرد اينان دو فرزند تواند و اكنون كه هنگام رحيل است از خصال پسنديده خود چيزى به ارث و يادگارى بآنان عنايت فرما فرمود بزرگى و آئين دارى خود را بحسن دادم و بخشش و دلاورى خود را بحسين مرحمت كردم.

حسن عليه الصلاة و السلام پس از شهادت پدر بزرگوارش امور فرزندان و خاندان و يارانش را بعهده گرفت و از طرف آن جناب مأمور بود نظارت موقوفات و صدقات آن حضرت را داشته باشد.

على ع براى آنكه سمت نامبرده در اين باره مسلم باشد، عهدنامه كه همه از آن باخبرند نوشته و در اين عهدنامه چنانچه آئين هميشگى على ع بوده راههاى دين و چشمهاى حكمت و آداب را بيان فرموده.

اين وصيت‌نامه را عده بسيارى از علماء نقل كرده‌اند و آنان كه چشم باطنى و فكر روشن داشته با توجه بآن، بينائى دين و دنيا يافته‌اند.

هنگامى كه على بشمشير كين دار فانى را وداع گفت حضرت امام حسن ع بمنبر رفته خطبه خواند و احقاق حق نمود در نتيجه ياران پدرش با او بيعت كردند كه با هر كه بجنگد پيكار كنند و با هر كه سازش نمايد صلح نمايند.