ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ٦٤ - فصل ١٩ مقتولان على ع

(كه عمامه‌هاى سفيد و زرد بسر داشته و بصورت على ع درآمده بودند لذا همه از على ع ناله داشتند چنانچه ميگفتند على مرا مجروح كرد ديگرى ميگفت اسير كرد ثالثى ميگفت كشت و هر كسى سخنى گفت و همه هم راست گفتند) نابود گرديدند.

و آن روز فتح و پيروزى بيارى خدا بدست امير المؤمنين ع واقع شد و پايان كار هم بكمك رسول خدا ص بود كه مشتى از ريگ بدست مبارك گرفته بصورت كافران ريخته فرمود شاهت الوجوه و بدين وسيله ما بقى مشركان رو بهزيمت گذارده و خداى منان به تيغ على ع و شريكان او مهم مسلمانان را كفايت فرمود و دين اسلام را بدست خواص خاندان پيغمبر اكرم ص و فرشتگان خود يارى كرد كه ميفرمايد وَ كَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتالَ وَ كانَ اللَّهُ قَوِيًّا عَزِيزاً[١] خداى متعال امر مهم قتال را بنفع بندگان مؤمن خود كفايت كرد و او نيرومند و ارجمند است.

فصل ١٩ مقتولان على ع‌

عده كه در جنگ بدر بدست على ع كشته شده و عامه و خاصه از آنها نام برده‌اند عبارت‌اند از:

١- وليد بن عتبه كه دلاورى پرجرأت و خونريزى وقيح بود چنانچه مردان دلاور تازى از او چشم ميزدند ٢ عاص بن سعيد و او دلاورى بيباك بود كه دلاوران تازى از وى بيم داشتند و كسى بود كه عمر خطاب در روز بدر از وى رو گردانيده و ترسيد و حكايت او مشهور است و ما پس از اين بخواست خدا قصه او را نقل‌

[١] الاحزاب: ٢٥.