ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ٦٢٦ - باب بيست و پنجم مناقب و دلائل و معجزات حضرت جواد

حضرت ابو جعفر ع از يحيى پرسيد حاضرى پرسشى از تو بنمائيم پاسخ داد اين امر موكول بخواست شماست در نتيجه اگر توانستم پاسخ شما را ميدهم و الا از حضرتتان استفاده ميكنم.

حضرت ابو جعفر پرسيد چه ميگوئى در باره مرديكه بامداد بزنى نگاه كرد و نگاه كردن او بر آن زن حرام بود چون روز بلند شد نظر كردن مرد بر او حلال بود در زوال خورشيد (اول ظهر) بر آن مرد حرام شد هنگام عصر بر او حلال گرديد وقت غروب آفتاب بر او حرام شد و هنگام عشا بر او حلال شد در نيمه شب بر او حرام گرديد و در طلوع صبح بر او حلال شد اكنون زنى كه داراى چنين حالات مختلفى است كيست و حلال و حرام شدن او روى چه ميزانى است.

يحيى معروض داشت سوگند بخدا پاسخ اين مسأله و وجه حليت و حرمت او را نميدانم از حضرت شما آرزومندم هر گاه مناسب بدانيد ما را از پاسخ آن بهره‌مند سازيد.

حضرت فرمود نامبرده كنيزى متعلق بمردى بوده كه مرد نامحرمى اول روز باو نگاه كرده و ثابت است كه نظر كردن مرد اجنبى بآن كنيز حرام بوده چون روز بلند شده همان كنيز را از آقايش خريده بر او حلال شده هنگام ظهر او را آزاد كرده بر وى حرام شده هنگام عصر تزويج كرده بر او حلال شده وقت غروب ظهار كرده (يعنى گفته پشت تو مانند پشت مادر منست) بر او حرام شده هنگام عشاء كفاره داده بر او حلال شده نصف شب طلاق داده حرام شده وقت طلوع صبح، رجوع كرده حلال شده.

مأمون پس از آنكه پاسخ حضرت را استماع كرد خطاب بحاضران نموده گفت آيا در ميان شما