ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ٣٧٣ - فصل - ٢ پس از رحلت امام حسن

دريدند و به پيمان او وفا نكردند و هدف و عهدى كه او با ديگران داشت مراعات ننمودند او از همان راهى شربت شهادت نوشيد كه پيش از او پدر و برادرش كام شيرين گرديده بودند.

فصل- ٢ پس از رحلت امام حسن‌

خلاصه از اخبارى كه حاكى از دعوت و بيعت و خروج و شهادت امام حسين ع است- چون امام حسن رحلت كرد شيعيان عراق بجنب و جوش آمده و موقع را مغتنم شمرده به امام حسين ع نوشتند كه ما پس از فاجعه كبرى و مصيبت حضرت مجتبى حاضريم معويه را از خلافت خلع كنيم و با شما بيعت نمائيم.

امام حسين ع بايشان نوشت من براى اين كار حاضر نيستم زيرا با معويه پيش از اين پيمانى بسته‌ام كه تا مدت آن سر نيايد نميتوانم دست بكارى بزنم و نقض عهد كنم. آرى چون معويه خود و ديگران را راحت كند ممكن است در اين باره دقتى بعمل آورم.

در نيمه رجب سال شصت هجرت كه معويه مرد، يزيد به وليد بن عتبه كه از طرف معاويه كارگزار مدينه بود نوشت بزودى از حسين ع بيعت بگير و باو هيچ گونه مهلتى مده.

وليد شبانگاه امام حسين ع را به پيش خود خواند و حضرت هم دريافت كه سبب دعوت او در اين هنگام از شب براى چيست بهمين مناسبت عده از دوستان خود را گردآورد و فرمان داد تا همه اسلحه جنگى همراه داشته باشند و بآنان اطلاع داد در اين هنگام كه وليد مرا بحضور خوانده بى‌گمان مرا به انجام كارى مى‌خواند كه من او را اجابت نخواهم كرد و با اين وصف خيال نمى‌كنم بى‌زيان از خانه او بدر