ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ٣٠٤ - فصل - ٦٠ اخبار از مغيبات
الم غُلِبَتِ الرُّومُ فِي أَدْنَى الْأَرْضِ وَ هُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ فِي بِضْعِ سِنِينَ[١] در نزديكترين زمين لشكريان روم مغلوب شدند و آنان پس از چند سال ديگر چيره خواهند شد و هم از پيشآمد اهل بدر چنين اطلاع داده سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ وَ يُوَلُّونَ الدُّبُرَ[٢] بزودى اين گروه منهزم شده پشت بجنگ خواهند داد و بلا خلاف چنان اتفاق افتاد كه فرموده بود.
و فرمود «لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرامَ إِنْ شاءَ اللَّهُ آمِنِينَ مُحَلِّقِينَ رُؤُسَكُمْ وَ مُقَصِّرِينَ لا تَخافُونَ»[٣] هر گاه خدا بخواهد با كمال راحتى وارد مسجد الحرام مىشويد سر ميتراشيد و ناخن كوتاه مىكنيد و از كسى بيمى نداريد و فرموده: إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ وَ رَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْواجاً[٤] هنگامى كه يارى خدا و پيروزى دررسيد و ديدى كه مردم دسته دسته وارد دين خدا ميشوند.
خدا از عقيده قلبى عده از منافقان خبر داده كه: وَ يَقُولُونَ فِي أَنْفُسِهِمْ لَوْ لا يُعَذِّبُنَا اللَّهُ بِما نَقُولُ[٥] با خود مىگويند چگونه خدا ما را در آنچه مىگوئيم شكنجه ننمايد و در قصه يهود گفته قُلْ يا أَيُّهَا- الَّذِينَ هادُوا إِنْ زَعَمْتُمْ أَنَّكُمْ أَوْلِياءُ لِلَّهِ مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ وَ لا يَتَمَنَّوْنَهُ أَبَداً بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ[٦] بگو اى يهودان اگر شما فقط خود را دوست خدا ميدانيد و ديگران را شايسته اين مقام نميدانيد و راستى دوست خدائيد آرزوى مرگ نمائيد و با آنكه هيچ گاه بر اثر كارهاى
[١] آيه ٣ سوره روم
[٢] آيه ٤٥ سوره قمر
[٣] آيه ٢٧ سوره فتح
[٤] آيه ٣ سوره نصر
[٥] آيه ٨ سوره مجادله
[٦] آيه سوره جمعه