ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٧ - باب در بيان نماز جماعت و فضيلت آن

١١٦٦- و نيز سماعه از آن حضرت (امام صادق ٧) پرسيد: هر گاه شخص به مسجد درآيد و اهل مسجد يا حاضران نماز كرده باشند، آيا او شروع به نماز واجب كند يا نافله را ابتدا بجاى آورد؟ آن حضرت فرمود: اگر وقت مربوط بنماز نافله باشد و وقت نافله هنوز به پايان نرسيده باشد (مثل دو قدم در نافله ظهر و چهار قدم در نافله عصر) باكى نيست كه نافله را پيش از نماز واجب بجا آورد، و اگر بيم دارد كه وقت فضيلت نماز واجب از دست برود در اين صورت نافله را به تأخير اندازد و نماز واجب را ابتدا كند كه آن حقّ خداوند عزّ و جلّ است. آنگاه نماز نافله را هر چه خواست بجا آورد.

١١٦٧- محمّد بن مسلم از امام محمّد باقر يا امام صادق عليهما السّلام روايت كرده است در مورد اين مسأله كه هر گاه شخص داخل مسجد شود و امام در ركوع باشد و بيم آن داشته باشد كه مبادا امام سر از ركوع بردارد و او آن ركعت را از دست بدهد، چه كند؟ حضرت فرمود: همان جا به ركوع ميرود (البتّه پس از اقتدا و أداى تكبيرة الاحرام) و در حال ركوع راه ميرود تا به صف نمازگزاران برسد.

١١٦٨- ابراهيم بن ميمون از امام صادق ٧ روايت كرده است در مورد مردى كه پيشنمازى زنان كند در حالى كه مرد ديگرى در نماز واجب با ايشان همراه نباشد، آيا جايز است؟ آن حضرت فرمود: بلى جايز است، و هر گاه با او كودك‌