ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٣٢ - (باب فطره)

ابو الحسن رضا ٧ در باره وصىّ سؤال كرده است كه آيا در صورت متموّل بودن يتيمان پرداختن زكات فطره ايشان به عهده او تعلّق مى‌گيرد؟ آن حضرت در جواب نوشت: هيچ گونه زكاتى بر يتيم تعلّق نمى‌گيرد.

و صدقه فطره بر محتاج تعلّق نمى‌گيرد، و كسى كه آن زكات بر او حلال باشد چنان زكاتى بر او واجب نمى‌شود.

٢٠٦٦- و سيف بن عميره از اسحاق بن عمّار روايت كرده است، كه گفت: از امام صادق ٧ در باره كسى سؤال كردم كه چيزى جز به قدر آنكه زكات فطره خودش به تنهائى را ادا كند در اختيار ندارد، در اين صورت آيا بايد آن را به حساب زكات فطره بپردازد، يا خود و عيالش از آن ارتزاق كنند؟ فرمود: آن را به يكى از عيال خود به عنوان زكات فطره خود مى‌دهد و او از جانب خود به ديگرى و همين طور دستگردان كنند.

شرح: «فقير مى‌تواند فطره خود را به يكى از عيالاتش بدهد و او به عنوان فطره خود به دهنده فطريّه بدهد و همچنين عمل كنند تا تمامى فطريه خود را داده باشند و آن سرپرست بار آخر به فقيرى ديگر بدهد».

٢٠٦٧- و حسن بن محبوب، از عمر بن يزيد، روايت كرده است كه گفت: