ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٨٣ - (باب فضيلت صدقه)

١٧٦١- و رسول خدا ٦ فرمود: خداى تبارك و تعالى شش خصلت را براى من ناپسند داشته است و من آن خصال را براى اوصياى از فرزندانم و براى اتباع ايشان بعد از من ناپسند ميدارم، و آن شش خصلت عبارت است از: كار لغو در نماز، و مجامعت در روزه، و منّت نهادن بعد از صدقه، و آمدن به مساجد در حال جنابت، و اشراف و نگريستن در خانه مردم، و خنديدن در قبرستان.

١٧٦٢- و در روايت مسعدة بن صدقه از امام صادق ٧ از پدران آن امام عليهم السّلام آمده است كه: امير المؤمنين ٧ پنج وسق از خرماى «بغيبغه» را براى مردى فرستاد، و آن مرد از كسانى بود كه نيازمندان به عطايايش اميد مى‌بستند و از هدايا و انعام و صله‌اش خشنود ميبودند، و او از على ٧ و از ديگران چيزى نمى‌خواست، پس مردى به امير المؤمنين ٧ گفت: به خدا قسم فلان شخص چيزى از تو نخواسته، و از آن پنج وسق يك وسق او را كفايت ميكرد. پس امير المؤمنين ٧ به او فرمود: خدا مثل تو را در ميان مسلمانان زياد مكناد! من مى‌بخشم، و تو به آن بخل ميكنى! در صورتى كه من به كسى كه اميد به من دارد جز پس از سؤال كردنش عطا نكنم، و آنگاه پس از مسألتش به او عطا كنم، در اين صورت جز بهاى‌