ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٩٨ - باب(در بيان احاديث نادره مربوط به نمازها)

حال انجام تعقيبات نماز محسوب مى‌شود و اجر دارد.

١٥٧٣- عبد اللَّه بن سنان از امام صادق ٧ روايت كرده گويد:

به آن حضرت عرض كردم: به من بفرمائيد در موردى كه شخص نماز نافله (قضا شده) بر عهده دارد چندان كه از شدّت زيادى، مقدار و تعداد آنها را نميداند، با اين ترتيب چه بايد بكند؟ فرمود: بايد چندان نماز كند تا جايى كه از بسيارى آنها نداند چقدر نماز كرده است. تا مقدارى كه قضا كرده با آنچه در علم سابقش بوده برابر شود، سپس گويد: به آن حضرت عرض كردم: او قادر به قضا كردن اين همه نيست، چه كند؟

فرمود: اگر شغل و گرفتارى او (كه موجب ترك نافله شده) براى كسب روزى بوده كه ناگزير از انجام آن بوده يا در جهت برآوردن حاجت برادر مؤمنى بوده، در اين صورت قضاى آنها بر عهده او نيست. و اگر اشتغال او براى جمع مال و زيادتيهاى دنيائى بوده و او را از اداى نافله بازداشته باشد، قضاى همه آنها بر عهده اوست و گر نه روز قيامت در پيشگاه خداوند در حالى ظاهر شود كه نماز را كوچك شمرده و در انجام آن سستى ورزيده و حرمت رسول خدا ٦ را زير پا نهاده و تباه ساخته است). يا بنا بر نقل ديگرى سنّت رسول خدا ٦ را ضايع و تباه ساخته است). راوى گويد: عرض كردم: براستى او قادر به قضا كردن آنها نيست آيا مى‌تواند به عوض آن صدقه دهد؟ آن حضرت مدّتى طولانى خاموش و متفكّر ماند، آنگاه فرمود: پس بايد تصدّق كند و صدقه بدهد، عرض كردم: چقدر تصدّق كند