ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٧٢ - باب دعاهائى كه شخص هنگام بيدار شدن از خواب مىخواند

و ما تخفى الصدور، غارت النّجوم و نامت العيون و أنت الحىّ القيّوم، لا تأخذك سنة و لا نوم، سبحان اللَّه ربّ العالمين و إله المرسلين و خالق النّبيّين، و الحمد للَّه ربّ العالمين، اللّهمّ اغفر لى و ارحمنى و تب علىّ إنّك أنت التوّاب الرّحيم».

(يعنى: حمد و سپاس آن خداوندى را كه روح مرا بمن بازگردانيد كه او را بپرستم و حمد كنم، خداوندا همانا شبى كه پوشاننده همه چيز است با ظلمت خود چيزى را از تو نمى‌پوشاند، و آسمان نيز كه مزيّن به كواكب است، و همچنين زمين كه جايگاه آرامش يافتن مخلوقات است چيزى را بر تو نمى‌پوشانند، و نيز تاريكيها كه پاره‌اى از آن بالاى تكه‌هاى تاريكى ديگر انباشته شده، و نيز درياى ژرف و موّاج يا ميان دريا كه ظلمتى عميق دارد هيچ كدام چيزى را از تو نمى‌پوشانند، و تو خيانت چشمها و آنچه از اسرار كه در دلها نهانست همه را ميدانى، ستارگان پس از درخشيدن آرام آرام از نور رفتند، و چشمهاى خلايق بخواب رفت در حالى كه تو پيوسته زنده و پابرجائى و هرگز تو را چرت زدن و خواب نميگيرد، تسبيح و تنزيه ميكنم و بپاكى ياد مى‌كنم خداوندى را كه پروردگار عالميان است، و خداى پيامبران مرسل و آفريننده پيغمبران است، و حمد و سپاس مخصوص خدايى است كه خالق جهانيان است، بار خدايا مرا بيامرز و بر من رحمت آور و توبه‌ام را بپذير، كه همانا تو خود توبه پذير و مهربانى).

آنگاه پنج آيه آخر سوره آل عمران را از «انّ في خلق السّموات و الارض تا لا تخلف الميعاد» بخوان.

و بر تو باد مسواك كردن دندانها كه مسواك زدن در سحرگاه و پيش از وضو سنّت رسول خدا ٦ است، آنگاه وضو بساز.