ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٦٢ - باب(در بيان ثواب خواندن نماز شب)
بود بگويد پيوسته گرسنهام، امام صادق ٧ به او فرمود: آيا نماز شب مىخوانى جواب داد: آرى، پس حضرت رو به اصحاب خويش كرده و فرمود: كسى كه ادّعا مىكند نماز شب ميخواند و روز گرسنگى مىكشد ادّعاى دروغين كرده است زيرا خداوند تبارك و تعالى بعنوان پاداش نماز شب قوت و روزى شخص را در روز تضمين كرده است، يا نماز شب را ضامن قوت روز قرار داده است.
١٣٧٢- امام محمّد باقر ٧ فرمود: همانا خداوند تبارك و تعالى دوست ميدارد كسى را كه در ميان جمع شوخ طبعى كند و خوش مجلس باشد تا وقت ديگران باو خوش گردد (و بنا بر تعبيرات ديگرى كه نقل كردهاند يعنى شوخى و مزاح كند وقتى كه مىخواهد نزديكى كند و با خشونت و زور اين كار را نكند) امّا چندان شوخى كند كه به فحش نينجامد، و كسى را كه تنهائى گزيند و به تفكّر پردازد، و نيز كسى را كه فارغ از هر اشتغالى خلوت كند و انديشه خود را به عبرت گرفتن از احوال دنيا متوجّه سازد، و شب زنده دار براى نماز شب، خداوند اين افراد را محبوب مىدارد.
١٣٧٣- پيامبر خدا ٦ در هنگام وفات خود به ابو ذر- كه رحمت خداوند بر او باد- فرمود: اى ابا ذر وصيّت پيامبر خود را بخاطر بسپار كه تو را سود بسيار رساند و از جمله اينكه: هر كس پايان كارهايش پيش از مرگ نماز شب