ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٩٢ - (باب قضاى روزه ماه رمضان)

٧ فرمود: بابت رمضان اوّل صدقه مى‌دهد، و بابت دوم روزه مى‌دارد، و اگر در ما بين آن دو صحّت بيابد، و روزه نگيرد، تا ماه رمضان ديگر او را دريابد، هر دو را روزه بدارد، و بابت ماه اوّل صدقه بدهد.

و كسى كه ماه رمضان از او فوت شود، تا ماه سوم در آيد، آن كس كه مريض بوده اين ماه را كه در آمده روزه بدارد، و از بابت ماه اوّل هر روزى مدّى از طعام انفاق كند، و بابت دوم روزه بدارد.

٢٠٠٠- و ابن محبوب، از حارث بن محمّد، از بريد عجلى، از امام ابو جعفر ٧ در باره مردى سؤال كرده است كه در روزى كه قضاى ماه رمضان را بجا مى‌آورده با همسر خود مقاربت كرده، و امام در جواب او فرموده است: اگر قبل از زوال با همسر خود مقاربت كرده، چيزى بر ذمّه‌اش نيست مگر روزه روزى به جاى روزى، و اگر بعد از زوال شمس با همسرش مقاربت كرده، مى‌بايد به ده مسكين از قرار هر مسكين يك مدّ صدقه بدهد، و اگر از عهده اين كار برنيايد، بايد روزى به جاى روزى روزه بدارد، و سه روز هم به عنوان كفّاره كارى كه كرده است روزه بدارد.

و در روايتى آمده است كه اگر قبل از زوال افطار كند چيزى بر ذمّه‌اش‌