ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٧٦ - (باب نماز در ماه رمضان)

دو امام فرمودند: پيامبر ٦ چون نماز عشا را بجا مى‌آورد، به سوى منزل خود مى‌رفت، و آنگاه در آخر شب به سوى مسجد روان مى‌شد، و به نماز مى‌ايستاد، پس در نخستين شب از ماه رمضان به مسجد مى‌رفت، تا بنا بر سنّت پيشين نماز بگزارد، پس مردم پشت سرش صف بستند، در اين هنگام پيامبر ٦ از جلو ايشان به خانه‌اش فرار كرد، و ايشان را بر جاى گذاشت، ولى مردم تا سه شب چنين كردند. پس پيامبر ٦ در روز سوّم به منبر برآمد، و پس از حمد و ثناى خدا فرمود: «أيا اى مردمان، نماز نافله در شب ماه رمضان به صورت جماعت بدعت است، و نماز ضحى (يعنى هنگامى كه آفتاب در سطح زمين فراگير شود) بدعت است، آگاه باشيد كه شبانگاه در ماه رمضان براى نماز شب اجتماع مكنيد، و نماز ضحى را بجا مى‌آوريد، زيرا كه آن معصيت است، آگاه باشيد كه هر بدعتى گمراهى است، و هر گمراهى راهش به سوى آتش دوزخ است.

سپس از منبر به زير آمد، در حالى كه ميگفت: كار كمى در مسير سنّت از كار بسيار در مسير بدعت بهتر است.