ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٢٩ - (باب آن دعائى كه در نخستين روز از ماه رمضان خوانده مىشود)
محبوس گشتن باران آسمان مىشوند بر من بيامرز، و آن گناهان را كه پردههاى ستّارى را مىدرند بر من بيامرز، و آن زره بازدارندهات را كه به علت شدّت استحكامش، هيچ دشمنى خيال زيان رساندن به پوشنده آن را در سر نمىپرورد بر من بپوشان، و مرا در شب و روز آينده اين سالم از شرّ چيزى كه از آن حذر مىكنم محفوظ بدار.
خدايا اى پروردگار آسمانهاى هفتگانه، و اى پروردگار زمينهاى هفتگانه و آنچه درون آنها و در ميان آنها است، و اى پروردگار عرش عظيم، و اى پروردگار «سبع مثانى و قرآن عظيم» و پروردگار اسرافيل و ميكائيل و جبرئيل، و پروردگار محمّد سرور رسولان و خاتم پيامبران، از تو مىخواهم به حقّ خودت، و به حقّ نامى كه خود را به آن ناميدهاى، اى عظيم.
تو آن كسى هستى كه نعمت عظيم مىبخشى، و هر محذورى را برطرف مىسازى و هر عطيه فراوان و بزرگ را عطا مىكنى، و اندك را در حساب حسنات به بسيار مبدّل مينمائى، و هر چه بخواهى انجام مىدهى، اى خداى توانا.
يا اللَّه، يا رحمان، بر محمّد و آل محمّد رحمت فرست، و مرا در آينده اين سالم در پرده ستّاريت بپوشان، و چهرهام را به نور خودت روشن ساز، و مرا با محبّت خودت زنده