ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٩٩ - (باب روزه سنت)

بگويد: خداى عزّ و جلّ مرا به علّت كوشش در نماز و روزه عذاب نمى‌فرمايد! گوئى كه او چنين مى‌پندارد كه رسول خدا ٦ چيزى از فضيلت را به علت ناتوانيش از انجام آن ترك كرده است!.

١٧٨٦- و در روايت حمّاد بن عثمان از امام صادق ٧ آمده است، كه فرمود: رسول خدا ٦ چندان روزه گرفت، كه گفتند: افطار نمى‌كند، سپس افطار كرد چندان كه گفتند: روزه نمى‌گيرد، و آنگاه روزه داود را به آئين يك در ميان بكار بست. و پس از آن در حالى به جهان قرب الهى فرا گرفته شد كه سه روز در ماه را روزه ميداشت، و فرمود: اين روزه سه روزه معادل روزه تمام عمر و وحر دل را از ميان مى‌برند (و حمّاد گفت: وحر به معنى وسوسه است).

پس حمّاد گويد: گفتم: و اين سه روز كدام روزها هستند؟ فرمود: نخستين پنجشنبه در ماه، و نخستين چهار شنبه بعد از ده روز از آن، و آخرين پنجشنبه آن. پس گفتم: و چگونه است كه اين ايام براى روزه اختصاص يافته است؟ امام فرمود: اين بدان جهت است كه امّتهاى قبل از ما چون يكى از ايشان مستوجب عذاب ميشد، آن عذاب در همين ايّام نازل مى‌گشت، از اين رو رسول خدا ٦ اين ايام را