ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٩٨ - (باب روزه سنت)
گروهى گفتند: اگر بخواهد روزه مىگيرد و اگر نخواهد نمىگيرد. ولى ما مىگوئيم: در هر دو حال افطار مىكند، و بنا بر اين اگر در سفر يا بيمارى روزه بگيرد بايد قضاى آن را بجا آورد، زيرا خداى عزّ و جلّ مىگويد: پس هر يك از شما كه بيمار يا در سفر بود مىبايد چند روز از ايّام ديگر را روزه بگيرد. بقره: ١٨٧.
(باب روزه سنّت)
١٧٨٥- حسن بن محبوب از جميل بن صالح از محمّد بن مروان، روايت كرده است كه گفت: از امام صادق ٧ شنيدم كه مىفرمود: رسول خدا ٦ چندان روزه ميگرفت كه مىگفتند افطار نمىكند، و چندان افطار مىكرد كه مىگفتند: روزه نمىگيرد، سپس يك روز روزه گرفت و يك روز افطار كرد، آنگاه دوشنبه و پنجشنبه را روزه گرفت، و پس از آن به روزه سه روز در ماه:
پنجشنبه در اول ماه، و چهارشنبه در وسط ماه و پنجشنبهاى در آخر ماه بازگشت، و آن حضرت ٦ مىفرمود: اين، روزه دهر- يعنى روزه همگى دوران زندگى- است. و پدرم ٧ مىفرمود: هيچ كس نزد خداى عزّ و جلّ مبغوضتر از آن كس نيست كه به او بگويند: رسول خدا ٦ چنين و چنان مىكرد، و او