ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٦٩ - (باب فضل سخا و جود)

مال خود بپردازد، و دست عطا در قوم خود بگشايد، بخيل نيست، بلكه بخيل «حقيقت بخيل» كسى است كه زكات واجب را از مال خود نپردازد، و دست عطا در قوم خود نگشايد در حالى كه در موارد ديگر تبذير كند.

١٧١٥- و از فضل بن ابى قرّه سمندى روايت شده است، كه گفت: امام صادق ٧ مرا فرمود: آيا ميدانى شحيح كيست؟ گفتم: او بخيل است. امام فرمود: شحّ شديدتر از بخل است، زيرا بخيل نسبت به چيزى كه در دست خود دارد بخل ميورزد، و شحيح هم به آنچه در دست مردم است، و هم به آنچه در دست خود او است بخل ميكند، چندان كه چيزى را در دست مردم نمى‌بيند مگر آنكه آرزو ميكند كه آن چيز چه از طريق حلال و چه از راه حرام متعلّق به او باشد و به آنچه خداى عزّ و جلّ روزى او ساخته است قناعت نميكند.

١٧١٦- و رسول خدا ٦ فرمود: هيچ چيزى مانند شحّ يعنى بخل شديد اسلام شخص را تباه نميسازد، سپس فرمود: همانا كه اين شحّ حركت خفيف و نامحسوسى مانند حركت مور، و انواع و شاخه‌هائى مانند انواع و شاخه‌هاى دام صياد دارد.