ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣١٧ - (باب اشيائى كه زكات بر آنها واجب مىشود)

و بر زينت آلات زكاتى نيست، اگر چه به صد هزار بالغ شود، مشروط به اينكه هر گاه مؤمنى آن را به عاريت خواست در اختيار او بگذارى، زيرا همين عاريت دادن زكات آن است.

و بر نقير زكاتى نيست، و تنها زكات بر سكّه‌هاى طلا و نقره است.

١٥٩٩- و زراره و بكير از ابو جعفر ٧ روايت كرده‌اند كه فرمود:

بر گوهر و امثال آن و لو بسيار باشد زكات نيست.

و بر نقره خام زكات نيست، و همچنين بر مال يتيم نيز زكاتى نيست، مگر آنكه در جريان تجارت قرار گيرد، كه در اين صورت زكات به آن تعلّق ميگيرد، و سود تجارت از آن يتيم، و ضمانت مال بر عهده تاجر است. و در روايتى آمده است كه سود تجارت ميان آن دو تقسيم مى‌شود.

و پدرم- رضي اللَّه عنه- در نامه‌اى كه براى من فرستاده است گفته: نبايد در زكات كمتر از نصف دينار به مستحق زكات داده شود.

شرح: «در تهذيب از معاوية عمّار و عبد الله بن بكير از امام صادق ٧ فرمود: جايز نيست كه بمستحقى كمتر از پنج درهم زكات داده شود».