ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣١٥ - (باب اشيائى كه زكات بر آنها واجب مىشود)

خدا زكات را از طلا و نقره و شتر و گاو و گوسفند، و از گندم و جو و خرما و مويز بر شما فرض فرموده است. اين ندا را در ماه رمضان در جمع ايشان سر داد، و اشياء ديگر را از زكات معاف داشت.

امام ٧ فرمود: آنگاه متعرض چيزى از اموال ايشان نشد، تا سال نو فرا رسيد، و ايشان روزه گرفتند، و افطار كردند، پس منادى خود را فرمود تا در جمع مسلمين ندا داد كه: آيا اى مسلمانان، زكات اموالتان را بپردازيد، تا نمازتان قبول شود.

و امام ٧ فرمود: سپس تحصيلداران زكات و عمّال «طسوق» يعنى عمّال خراج- را اعزام فرمود.

و كيفيت گرفتن زكات از طلا اين است كه چيزى بر آن تعلّق نميگيرد تا آنگاه كه به بيست مثقال برآيد، پس چون به اين نصاب برآمد نصف دينار به آن تعلّق ميگيرد، تا زمانى كه به بيست و چهار مثقال برآيد، كه در اين حال نصف دينار و يك درهم دينار به آن تعلق ميگيرد، سپس بر همين حساب هر زمان كه چهار چهار بر بيست افزوده شود، به هر چهار مثقال يك دهم تعلّق ميگيرد، تا به چهل مثقال برآيد، پس چون به چهل مثقال برآمد يك مثقال به آن تعلّق ميگيرد.