ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٦٩ - باب(در بيان چگونگى نماز گرفتن خورشيد و ماه و زلزله و بادهاى مهلك و تاريكيهاى سخت و هولناك و علت آنها)

برميدارى سمع اللَّه لمن حمده نگو مگر در ركوع آخر كه پس از آن قصد رفتن بسجده دارى (يعنى ركوعهاى پنجم و دهم).

١٥٣١- عمر بن اذينه روايت كرده است: قنوت (در نماز آيات) در ركعت دوم پيش از ركوع و بعد از ركوعهاى چهارم و ششم و هشتم و دهم است.

و اگر قنوت را جز در پنجم و دهم نخوانى نيز جايز است بسبب اينكه در اين خصوص حديث وارد شده (و علما بدان عمل كرده‌اند) و شخص چون از نماز كسوف فارغ شود ولى گرفتگى باز نشده باشد، نماز را اعاده مى‌كند، و اگر بخواهد مى‌نشيند و تمجيد خداوند عزّ و جلّ مى‌كند تا انجلاء صورت پذيرد.

و جايز نيست در وقت فريضه آن نماز را بخواند تا وقتى فريضه حاضره را بجا آورد.

شرح: «اين خبر حمل بر كراهت شده است در صورتى كه وقت اداء كسوف يا خسوف باقى باشد، و ظاهرا آن نماز كه فرصتش باقى است نبايد بر آنكه وقتش فوت مى‌شود مقدم باشد الا اينكه نماز پنجگانه فريضة اللَّه است، و نماز آيات سنّت پيغمبر ٦ و از اين جهت فريضه واجب بر سنّت واجب مقدّم است».

و هر گاه شخص مشغول نماز كسوف باشد و وقت فريضه فرا رسد، پس بايد