ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٢٤ - باب(در بيان نماز عيد فطر و عيد قربان)

و سپاس و ستايش او راست در [دنيا و] آخرت، و او حكيم و خبير است. و هر آنچه را كه در زمين جاى گرفته، و آنچه را كه از زمين بيرون مى‌آيد، و آنچه را از آسمان فرو ميريزد، و نيز آنچه را كه در فضاى آسمان بالا ميرود، او ميداند، و او مهربان و آمرزشگر است. اين چنين است خداوند كه هيچ معبود حقّى جز او نيست، و فرجام كار بسوى اوست. و سپاس و ستايش مخصوص خدائى است كه آسمان را از اينكه بدون خواست او از هم بگسلد و پراكنده شود، و نيز از فرو افتادن آن بر زمين نگه ميدارد (و يا مقدّرات آسمانى و ديگر نزولات سماوى بدون اذن او فرو نمى‌آيد) همانا كه خداوند نسبت به مردم البته صاحب رأفت و رحمت است.

بار خدايا با رحمت بيكرانت ما را مورد مرحمت خويش قرار ده، و (سايه) آمرزشت را بر ما بگستران زيرا كه آن خداوند بلند مرتبه و بزرگ توئى. و سپاس و ستايش زيبنده آن خدائى است كه از رحمتش هيچ نوميدى، و از نعمتش بى‌نصيبى، و از عدل و نصرتش بى‌بهره‌اى، و از عبادتش خويشتن‌دار كبرورزى نيست. خداوندى كه با كلمه‌اش آسمانهاى هفتگانه برپا شده، و زمين چون بستر آرامشى استقرار يافته، و كوههاى راسخ استوار گشته، و بادهاى باروركننده وزيدن گرفته، و ابرها در فضاى آسمان روان گشته، و درياها بر حدود خود پابرجا مانده، و او معبود آنها، و قاهر و غالب بر آنها است، كه مدّعيان عزّت در پيشگاه او بزانوى تذلّل درمى‌آيند، و متكبّران در برابرش حقير و ناچيز مينمايند، و عوالم هستى خواه و ناخواه فرمانش را