ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٦٥ - باب(در بيان وقت نماز شب)

خود بدر آيد همچون روزى كه مادرش او را زاده است‌

و براى او به عدد مخلوقات خداوند عزّ و جلّ از حسنات منظور كنند و همانند آن درجاتش را نيز بالا برند، و در گور او چراغى برافروزند كه پيوسته روشن باشد و گناه و حسد را از دل او جدا و بيرون كنند، و از عذاب قبر ايمن گردد، و به او براتى دهند كه از آتش دوزخ آزاد است، و در حالى كه از عذاب آخرت ايمن است از گور خود برانگيخته شود، و پروردگار تبارك و تعالى به فرشتگان خود فرمايد: فرشتگان من بنده مرا بنگريد كه بخاطر رضاى من شبى را بيدار بوده و عبادت كرده است او را در فردوس جاى دهيد، و در آن بهشت صد هزار شهر باشد كه در هر شهرى همه آنچه كه نفسها آرزو و خواهش آن را دارند و چشمها از ديدن آن لذّت مى‌برد و به خاطرها خطور نمى‌كند، در آنجا برايش فراهم باشد، و اين جمله غير از آن پاداشهائى است كه نزد خود برايش مهيّا ساخته‌ام از كرامتهاى بيشمار و نعمتهاى زياده بر استحقاق و همچنين مرتبه و قرب و نزديكى مقام.

باب (در بيان وقت نماز شب)

١٣٧٥- عبيد بن زراره از امام صادق ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود: رسول خدا ٦ وقتى نماز عشاء را بجا مى‌آورد به بستر خويش مى‌رفت و تا نيمه شب هيچ نماز ديگرى نميكرد.