ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١١٥ - باب(در بيان نماز سفر)

اين صورت از هنگام وارد شدن نماز را تمام بخوان، و چنانچه بخواهى كمتر از ده روز آنجا بمانى پس نماز را قصر بخوان (يعنى نمازهاى چهار ركعتى را دو ركعت بخوان) و هر گاه در شهرى اقامت گزيده و مردّد باشى و با خود گوئى كه فردا از اين شهر خواهم رفت و باز گوئى پس فردا خواهم رفت و تصميم ده روز ماندن نداشته باشى پس در چنين حالتى (كه نتوانستى تصميم قطعى اتّخاذ كنى) تا يكماه كه چنين وضعى دارى نماز را قصر بخوان، و چون يكماه سپرى شد نمازهايت را تمام بخوان راوى گويد: عرض كردم: اگر روز اوّل ماه رمضان وارد شهرى شوم و نخواهم ده روز بمانم چه بايد بكنم؟ آن حضرت فرمود: نماز را قصر كن و روزه را افطار نما، عرض كردم:

اگر بهمين ترتيب وارد شهرى شوم و با خود بگويم كه فردا خواهم رفت يا پس فردا ميروم (تا به يك ماه بالغ شود) در اين صورت تمام يكماه را افطار كنم و نماز را هم قصر بخوانم؟ آن حضرت فرمود: آرى، اين هر دو داراى يك حكم است هر گاه (و يا هر كجا) نماز را كوتاه كردى روزه را نيز افطار ميكنى، و هر كجا روزه را افطار كردى نماز را نيز قصر ميكنى.

١٢٧٠- أبو ولّاد حنّاط گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم: من در نظر داشتم وقتى وارد مدينه شدم ده روز در آنجا اقامت كنم بنا بر اين نماز را تمام خواندم، آنگاه نظرم تغيير يافت و اراده كردم كه (ده روز) در آنجا نمانم، حال نظر شما در باره من چيست؟ آيا نماز را تمام بخوانم يا كوتاه سازم؟ آن حضرت در پاسخ من‌