[١/ ٦٢٩] مسلم، ابو داوود، نسائى، ابن ماجه و ابن ابى شيبه از ابو موسى اشعرى روايت كرده‌اند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «هرگاه او (امام) «غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لَا الضَّالِّينَ» را قرائت كرد، بگوييد: آمين؛ تا خدا شما را دوست بدارد.»[٢]

[١/ ٦٣٠] ديلمى از انس روايت كرده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «هر كس‌ «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» را بخواند، سپس فاتحة الكتاب را قرائت كند، آن گاه آمين بگويد، فرشته مقرّبى در آسمان نمى‌ماند، مگر آن كه براى وى طلب آمرزش كند.»[٣]

[١/ ٦٣١] جويبر در تفسيرش، از ضحّاك از ابن عباس روايت كرده است كه وى از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم درباره معناى آمين پرسيد. حضرت فرمود: « [يعنى‌] پروردگارا، انجام ده.»

ثعلبى از طريق كلبى از ابو صالح از ابن عباس، همانند آن را نقل كرده است.[٤]

[١/ ٦٣٢] ابن شاهين در السنّه، از اسماعيل بن مسلم روايت كرده است كه ابىّ بن كعب چنين قرائت مى‌كرد: «غيرالمغضوب عليهم وغير الضالين. آمين. بسم اللَّه».

اسماعيل گويد: هرگاه از حسن درباره «آمين» و تفسير آن پرسيده مى‌شد،

[١] . الدرّ، ج ١، ص ٤٣؛ موطّأ، ج ١، ص ٨٧؛ كتاب المسند( شافعى)، ص ٣٧؛ المصنّف، ج ٢، ص ٣١٤؛ مسند احمد، ج ٢، ص ٢٣٨؛ بخارى، ج ١، ص ١٩٠؛ مسلم، ج ٢، ص ١٧؛ ابو داوود، ج ١، ص ٢١٢؛ ترمذى، ج ١، ص ١٥٨؛ نسائى، ج ١، ص ٣٢٢؛ ابن ماجه، ج ١، ص ٢٧٧، با اين عبارت:« هرگاه قارى آمين گويد و آنان نيز آمين گويند، فرشتگان آمين مى‌گويند. هر كس آمين گفتنش با آمين گفتن فرشتگان هماهنگ گردد، گناهان پيشين او بخشيده شود.»؛ بيهقى، ج ٢، ص ٥٥؛ قرطبى، ج ١، ص ١٢٧؛ ابن كثير، ج ١، ص ٣٣؛ المحرّر الوجيز، ج ١، ص ٧٩ و ٨٠؛ كنزالعمّال، ج ٧، ص ٤٤٧.

[٢] . الدرّ، ج ١، ص ٤٣؛ مسلم، ج ٢، ص ١٥؛ ابو داوود، ج ١، ص ٢٢٠؛ نسائى، ج ١، ص ٢٢٢ و ٢٢٣؛ قرطبى، ج ١، ص ١٢٩؛ ابن كثير، ج ١، ص ٣٣.

[٣] . الدرّ، ج ١، ص ٤٥.

[٤] . بنگريد به: الدرّ، ج ١، ص ٤٥؛ ثعلبى، ج ١، ص ١٢٥؛ ابن كثير، ج ١، ص ٣٣؛ قرطبى، ج ١، ص ١٢٨.