[١/ ٦٢٢] جلال الدين سيوطى گويد: ابن ماجه با سندى ضعيف از ابن عباس روايت كرده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «يهوديان بر چيزى از شما، به مقدار" آمين" گفتن‌تان حسد نورزيدند، پس" آمين" را بسيار بگوييد.»[١]

ابن كثير گويد: «در سند آن، طلحة بن عمرو وجود دارد كه ضعيف است.»[٢]

[١/ ٦٢٣] هم‌چنين ابن ماجه با سند خود به على عليه السلام چنين نقل كرده است: «از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم شنيدم كه پس از خواندنِ‌ «وَ لَا الضَّالِّينَ»، آمين مى‌گفت.»

در حاشيه آن به نقل از الزوائد، آمده است:" در سند آن، ابن ابى ليلى وجود دارد كه ضعيف مى‌باشد."»[٣]

[١/ ٦٢٤] سيوطى نيز مى‌گويد: «طبرانى در الدعاء، ابن عدى و ابن مردويه با سندى ضعيف، از ابو هريره نقل كرده‌اند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «" آمين" خاتَم پروردگار جهانيان بر زبان بندگان مؤمن اوست.»[٤]

در حديث ابو مصبّح مقرائى- كه در ادامه مى‌آيد- معناى «خاتَم» بيان مى‌شود:

[١/ ٦٢٥] ابو داوود با سند خود به ابو مُصَبّح مَقْرائى روايت كرده است كه وى گفت:

«نزد ابو زهير نميرى- كه از صحابه بود- مى‌نشستيم و او بهترين احاديث را براى ما باز مى‌گفت. هرگاه يكى از ما دعايى مى‌كرد، او مى‌گفت: آن را به آمين مُهر كن؛ چرا كه آمين چونان مُهر بر نامه است. ابو زهير گفت: آيا مى‌خواهيد درباره آن برايتان بگويم؟ شبى همراه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم بيرون رفتيم. پس به مردى رسيديم كه در درخواست خود [از خدا]، پا مى‌فشرد. پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم ايستاد و به او گوش داد، سپس فرمود:" اگر مُهر كند، [دعايش‌] به اجابت رسد." مردى از حضرت پرسيد: با چه چيزى مُهر كند؟ حضرت فرمود:" با آمين؛ چرا كه او اگر با آمين ختم كند، به اجابت رسد." مرد سؤال كننده برگشت و نزد آن شخص رفت و گفت: اى فلانى، با

[١] . الدرّ، ج ١، ص ٤٤. نيز بنگريد به: ابن ماجه، ج ١، ص ٢٧٩.

[٢] . ابن كثير، ج ١، ص ٣٤.

[٣] . ابن ماجه، ج ١، ص ٢٧٨.

[٤] . الدرّ، ج ١، ص ٤٤؛ الكامل، ج ٦، ص ٤٤٠؛ كنز العمّال، ج ١، ص ٥٥٩.