تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٥٠٠ - جهر«بسم الله الرحمان الرحيم»
[١/ ٣٥٥] همو از نعمان بن بشير از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم چنين نقل كرده است: «جبرئيل در كنار كعبه، [نماز را] بر من امامت كرد و «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» را بلند خواند.»[١]
[١/ ٣٥٦] نيز وى از على بن ابى طالب عليه السلام نقل كرده است: «پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم در هر دو سوره نماز، «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» را بلند مىخواند.»[٢]
[١/ ٣٥٧] دارقطنى، حاكم و بيهقى از ابو هريره روايت كردهاند: «رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» را در نماز بلند مىخواند.» بيهقى افزوده است: «و مردم آن را ترك كردند.»[٣]
[١/ ٣٥٨] دارقطنى از عبد اللَّه بن عمر روايت كرده است كه وى گفت: «پشت سر پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و ابوبكر و عمر نماز گزاردم؛ آنان «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» را بلند مىخواندند.»[٤]
[١/ ٣٥٩] طبرانى، دارقطنى و بيهقى در الشعب، از طريق ابو طفيل و نيز حاكم از انس روايت كردهاند كه وى گفت: «شنيدم كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» را بلند مىخواند.»[٥]
[١/ ٣٦٠] ثعلبى از على بن زيد بن جدعان روايت كرده است كه «عبداللَّه» ها (عبداللَّه بن عباس، عبداللَّه بن عمر و عبداللَّه بن زبير) قرائت را با «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» آغاز مىكردند و آن را بلند مىخواندند.[٦]
[١] . الدرّ، ج ١، ص ٢٢؛ دارقطنى، ج ١، ص ٣٠٧.
[٢] . الدرّ، ج ١، ص ٢٢؛ دارقطنى، ج ١، ص ٣٠٢؛ كنز العمّال، ج ٨، ص ١١٦.
[٣] . الدرّ، ج ١، ص ٢٢؛ دارقطنى، ج ١، ص ٣٠٦؛ حاكم، ج ١، ص ٢٠٨؛ بيهقى، ج ٢، ص ٤٧؛ ابن كثير، ج ١، ص ١٨، به نقل از ابن عباس.
[٤] . الدرّ، ج ١، ص ٢٢؛ دارقطنى، ج ١، ص ٣٠٤.
[٥] . الدرّ، ج ١، ص ٢٢؛ الاوسط، ج ١، ص ١٥، به نقل از ابن عباس؛ دارقطنى، ج ١، ص ٣٠٧؛ الشعب، ج ٢، ص ٤٣٦، در روايت جابر بن ابى طفيل از على و عمار؛ حاكم، ج ١، ص ٢٣٣.
[٦] . الدرّ، ج ١، ص ٢١؛ ثعلبى، ج ١، ص ١٠٦، وى عبداللَّه بن صفوان را نيز افزوده است؛ ابو الفتوح، ج ١، ص ٤٩.