تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٣٣ - چگونگى عرضه بر كتاب خدا

اين حديث براساس قواعد علم حديث، سندى صحيح دارد. عبد الرحمان عزرمى جاى طعن و عيب ندارد و حتى ابن حبّان وى را بين ثقات ياد كرده است و مى‌گويد:

«حديث او، به جز روايات منقول از پدرش، معتبر است.»[١]

ليك شيخ اين روايت را شاذ دانسته؛ زيرا مخالف روايات فراوانى است كه مى‌گويد:

نماز كسانى كه به پيش نماز بى طهارت- در حالى كه خود او از آن بى‌خبر است- اقتدا كرده‌اند صحيح مى‌باشد.[٢] فقها نيز بر اين حكم اتفاق نظر دارند و حديث «لا تعاد» هم آن را تأييد مى‌كند.

شيخ گويد: «اين حديث مشكل ديگرى هم دارد كه صحت آن را مخدوش مى‌سازد و آن، اين كه اميرمؤمنان عليه السلام بى وضو، پيش نماز مردم شده باشد؛ در حالى كه عصمت امام عليه السلام ما را از اين اشكال، مصون ساخته است.»

عرزمى ياد شده روايات ديگرى نيز دارد كه به سبب آنها، از وى انتقاد مى‌شود؛ از جمله:

[م/ ٣٤] وى درباره امام حسن عليه السلام و امام حسين عليه السلام روايت كرده است كه بين آن دو، يك طهر و در تولدشان، شش ماه و ده روز فاصله بود.[٣]

[م/ ٣٥] بنابر روايت مشهور نزد شيعه اماميه، امام حسن عليه السلام در نيمه رمضان سال سوم هجرت و امام حسين عليه السلام پنجم شعبان سال چهارم هجرت، به فاصله ده ماه و بيست روز با برادرش، به دنيا آمد. ابن شهر آشوب در مناقب‌[٤] و مفيد در ارشاد[٥] و شيخ در المصباح‌[٦] بر اين نكته تصريح كرده‌اند.

[م/ ٣٦] از روايات عجيب عرزمى، حديثى است كه از پدرش درباره مردى وطى شده نقل كرده است كه مى‌گويد: اميرمؤمنان عليه السلام دستور داد گردن وى را با

[١] . لسان الميزان، ج ٣، ص ٤٢٩.

[٢] . استبصار، ج ١، ص ٤٣٢.

[٣] . كافى، ج ١ ص ٤٦٣- ٤٦٤.

[٤] . مناقب، ج ٣، ص ٢٣١؛ بحار الانوار، ج ٤٣، ص ٢٣٧.

[٥] . ارشاد، ج ٢، ص ٢٣١؛ بحار الانوار، ج ٤٣، ص ٢٥٠.

[٦] . مصباح المتهجد، ص ٨٢٦؛ بحار الانوار، ج ٤٣، ص ٢٦٠.