تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢١١ - دروغ پردازان بر ائمه
اى ابا محمد، چقدر در حديث سخت گير هستى و چه حجم فراوانى از روايات اصحاب ما را ردّ مىكنى! چه چيزى تو را به ردّ احاديث وامىدارد؟
يونس گفت: هشام بن حكم به من گفت كه از امام صادق عليه السلام شنيده است:" تنها حديثى را از قول مابپذيريد كه موافق قرآن و سنت باشد يا همراه آن، شاهدى از احاديث پيشين ما بيابيد؛ چرا كه مغيرة بن سعيد- كه لعنت خدا بر او باد- در كتابهاى ياران پدرم، احاديثى را مخفيانه وارد ساخت كه پدرم آنها را نگفته بود.
تقواى الهى پيشه كنيد و احاديث مخالف سخن پروردگار متعال و سنت پيامبرمان، محمد صلى الله عليه و آله و سلم را- كه منسوب به ماست- نپذيريد. هر گاه ما سخنى بگوييم، آن را مستند به سخن خداوند و رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم مىكنيم."»
[م/ ١٢٠] نيز با سند خود به يونس، از هشام بن حكم روايت كرده است كه او از امام صادق عليه السلام شنيد كه مىفرمايد: «مغيرة بن سعيد به عمد به پدرم دروغ مىبست و كتابهاى اصحاب او را مىگرفت. شاگردان وى در بين اصحاب پدرم پنهان بودند و دست نوشتههاى آنان را مىگرفتند و به مغيره مىدادند. او نيز كفر و الحاد را مخفيانه، وارد آنها مىساخت و به پدرم نسبت مىداد. آن گاه دست نوشتهها را به ياران خود داده، به آنها فرمان مىداد كه در بين شيعه پخش كنند. سخنان غلوآميز در كتابهاى اصحاب پدرم، از دستكارىهاى مخفيانه مغيرة بن سعيد است.»
امام ابو جعفر، محمد بن على باقر عليه السلام سوگند ياد كرد كه هرگز نگذارد مغيره نزد ايشان برود و به سبب دروغپردازىها و افتراهايش، بر وى خشمناك بود. حضرت درباره وى فرمود: «مَثَل او، مَثَل بلعم باعورا است كه خداى تعالى دربارهاش فرمود: «الَّذِي آتَيْناهُ آياتِنا فَانْسَلَخَ مِنْها فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطانُ فَكانَ مِنَ الْغاوِينَ»[١] (آن كس كه آيات خود را به او داده بوديم، كه از آن تهى گشت؛ آن گاه شيطان، او را دنبال كرد و از گمراهان شد.)»[٢]
از جمله دروغهاى وى- آنسان كه امام صادق عليه السلام ياد كرده است- اين بود كه
[١] . اعراف( ٧) ١٧٥.
[٢] . عياشى، ج ٢، ص ٤٥.