تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٣١ - تحريف ناپذيرى قرآن

قابل چشم پوشى نيست.

شيخ عبد الوهاب شعرانى مى‌نويسد: «امام محيى الدين (متوفاى ٦٣٨) بر اين باور بود كه مصحف عثمان كمتر از چيزى است كه بر رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم نازل گرديد؛ آن‌جا كه گويد:" برخى از اهل كشف گمان كرده‌اند كه حجم بسيارى از آيات منسوخ مصحف عثمان افتاده است." وى گويد:" اگر رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم خود، جمع قرآن را بر عهده گرفته بود، به يقين مى‌پذيرفتيم و آن را به طور كامل و براى هميشه، تلاوت مى‌كرديم." وى ادامه مى‌دهد:" اگر انديشه‌هاى ناراست برخى از كوته انديشان نبود و [اگر به منزله‌] شبهه به دل‌هاى ضعيف وارد نمى‌شد و نهادن حكمت در محل نامناسب نبود، همه افتادگى‌هاى مصحف عثمان را بيان مى‌كردم. البته در محتواى كنونى مصحف عثمانى، ترديدى نيست."»[١]

خداوند شيطان را دور كند كه چنين بزرگانى را با وسوسه‌ها و نيرنگ‌هاى خود فريفته و در پس پرده‌هاى تاريك گرفتار ساخته است.

اين در حالى است كه علماى بزرگ و انديشور شيعه خط بطلانى بر اين ياوه‌گويى‌ها كشيده‌اند؛ سخنانى كه كوته فكران به هم بافته‌اند و خرافه‌هايى كه ارزش و جايگاهى در سرزمين خِرد ندارند.

آرى، شمار اندكى از گروه اخباريان- كه برادران حشويه خود را در پذيرش منقولات بى‌ارزش ياد شده همراهى كرده‌اند- با اتفاق نظر امت بر مصونيت قرآن از دست‌رس باطل‌گرايان، مخالفت ورزيده‌اند؛ چه، به اجماع امت، قرآن در پرتو حمايت خداى تعالى، پيوسته محفوظ بوده است و محفوظ خواهد ماند و هيچ گاه، دست پليدى بدان نخواهد رسيد.

خداى تعالى فرمود: «إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ»[٢]؛ «در حقيقت، ما

[١] . الكبريت الاحمر( چاپ شده در حاشيه« اليواقيت و الجواهر»)، ج ١، ص ١٣٩.

[٢] . حجر( ١٥) ٩.