تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٥٦٨ - تفسير«صراط الذين أنعمت عليهم غير المغضوب عليهم و لاالضالين»

[١/ ٦٠٤] رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم روزى، به يكى از اصحاب خود فرمود: «اى بنده خدا، در راه خدا، دوست بدار و در راه خدا، بغض بورز؛ در راه خدا، پيروى كن و در راه خدا، دشمنى ورز؛ چرا كه جز از اين راه، ولايت خدا را به دست نمى‌آورى و تا چنين نباشد، كسى طعم ايمان را نمى‌چشد؛ هر چند نماز و روزه او فزونى گيرد. امروزه، بيشترين دوستى و برادرى مردم با هم، در امور مربوط به دنياست؛ براى دنيا، يك ديگر را دوست مى‌دارند و براى دنيا با يك ديگر دشمنى مى‌كنند و اين، به هيچ روى [عذابى‌] از سوى خدا را از آنان برطرف نمى‌سازد [و سودى به حالشان ندارد].»

آن مرد گفت: «اى رسول خدا، چگونه من بفهمم كه در راه خدا، پيروى و دشمنى مى‌ورزم؟ ولىّ خدا كيست تا از او پيروى كنم؟ دشمن او كيست تا با او دشمنى ورزم؟»

رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به على عليه السلام اشاره كرد و فرمود: «آيا اين مرد را مى‌بينى؟» او گفت:

«آرى.» حضرت فرمود: «ولىّ اين شخص، ولىّ خداست، پس موالىِ او باش. دشمن اين شخص نيز، دشمن خداست، پس با او دشمنى كن. دوست دارِ او را دوست دار؛ هر چند قاتل پدرت [و فرزندت‌] باشد و با دشمن او، دشمنى كن؛ هر چند پدر يا فرزندت باشد.»[١]

[١] . المعانى، ص ٣٦ و ٣٧. نيز بنگريد به: تفسير امام، ص ٤٧- ٤٩.