تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٥٤٦ - تفسير«اهدنا الصراط المستقيم»

مى‌باشد؛ به گونه‌اى كه بنده را به طاعت نزديك و از ارتكاب معصيت دور سازد.

هم‌چنين مى‌توان استعانت را بر درخواست بقاى قدرت بر طاعت و كمال و عقل و اسباب تمكين حمل كرد.[١]

[١/ ٥٢٧] صدوق با سند خود به محمد بن قاسم استرآبادى مفسر از يوسف بن محمدبن زياد و على بن محمد بن سيار و اين دو، از پدر خود از حسن بن على بن محمد بن على بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن الحسين بن على بن ابى‌طالب عليهم السلام روايت كرده است كه حضرت درباره‌ «اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ» فرمود: «توفيق خود را كه به سبب آن در روزگار گذشته، تو را اطاعت كرديم، بر ما استمرار بخش تا همان‌سان، در آينده عمرمان نيز تو را اطاعت كنيم. صراط مستقيم، دو صراط است: صراطى در دنيا و صراطى در آخرت. صراط مستقيم در دنيا، آن است كه فروتر از غلو [و زياده‌روى‌] و فراتر از تقصير [و كوتاهى‌] و راه راست باشد و به سمت باطل منحرف نگردد. راه ديگر [صراط آخرت‌]، راه مؤمنان به سوى بهشت است كه مستقيم بوده، از بهشت به سمت آتش و غير آتش، انحرافى ندارد.»[٢]

[١/ ٥٢٨] امام حسن عسكرى از جعفربن محمد صادق عليهما السلام درباره‌ «اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ» نقل مى‌كند: «بنده در اين آيه مى‌گويد: ما را به راه راست ره نما و ما را به ملازمت با راهى كه به محبت تو مى‌انجامد و به دين تو مى‌رساند، راهنمايى كن‌[٣]؛ راهى كه ما را از پيروى هوس‌هاى خود و تباهى يا تكيه بر نظرات شخصى و هلاك شدن، باز دارد.»[٤]

[١/ ٥٢٩] طبرى از محمود بن خداش از محمد بن ربيعه كلابى از اسماعيل ازرق از ابو عمر بزّاز از ابن حنفيه روايت كرده است كه وى درباره‌ «اهْدِنَا الصِّراطَ

[١] . بنگريد به: ابوالفتوح، ج ١، ص ٨٣ و ٨٤.

[٢] . المعانى، ص ٣٣؛ تفسير امام، ص ٤٤؛ بحار الانوار، ج ٢٤، ص ٩.

[٣] . در تفسير امام، به جاى واژه« دين» واژه« بهشت» آمده است.

[٤] . المعانى، ص ٣٣؛ تفسير امام، ص ٤٤.