تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٧٣ - فضيلت سوره حمد
شايد او نيز از ابو هريره] روايت كردهاند كه فاتحة الكتاب در مدينه نازل شد.[١]
[١/ ٣٥] ابو نعيم در الدلائل از طريق ابن اسحاق روايت كرده است كه وى گفت:
«اسحاق بن يسار از مردى از بنى سلمه براى من نقل كرد: هنگامى كه جوانان بنى سلمه و فرزند عمرو بن جموح اسلام آوردند، همسر عمرو به او گفت: آيا مىخواهى سخنان او (پيامبر) را از پسرت بشنوى؟ وى گفت: سخنانى را كه از اين مرد شنيدهاى، به من باز گو. او نيز اين آيات را خواند: «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ» تا «الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ».
وى گفت: اين سخن چه نيكو و چه زيباست. همه سخنان او اين چنين است؟ فرزند گفت: پدر جان و حتى بهتر از اين است. اين جريان نيز پيش از هجرت بود.»[٢]
[١/ ٣٦] احمد، بخارى، دارمى، ابو داوود، نسائى، ابن جرير، ابن حبّان، ابن مردويه و بيهقى از ابو سعيد بن معلّى روايت كردهاند كه وى گفت: «مشغول نماز بودم كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم مرا فرا خواند و من پاسخ او را ندادم. حضرت فرمود:" آيا خدا نفرموده است: چون خدا و پيامبر، شما را به چيزى فرا خواندند، آنان را اجابت كنيد.[٣] سپس فرمود:" عظيمترين سوره در قرآن را به تو ياد خواهم داد؛ پيش از آن كه از مسجد بيرون روى." پس دست مرا گرفت و چون خواستيم خارج شويم، گفتم: اى رسول خدا، گفتى سورهاى از قرآن را به تو ياد مىدهم. فرمود:" «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِ
[١] . الدرّ، ج ١، ص ١١؛ فضائل القرآن، ص ٢٢٢؛ المصنّف، ج ٧، ص ١٨٥؛ العظمه، ج ٥، ص ١٦٧٩؛ الحليه، ج ٣، ص ٢٩٩، به نقل از مجاهد؛ التفسير الكبير، ج ص ١، ص ١٧٧؛ المحررّ الوجيز، ج ١، ص ٦٥؛ قرطبى، ج ١، ص ١١٥، ليك او نزول در مكه را ترجيح داده است؛ بغوى، ج ١، ص ٧٠؛ ابن كثير، ج ١، ص ٩، او نيز نزول در مكه را ترجيح داده است؛ مجمع البيان، ج ١، ص ٤٧؛ ابو الفتوح، ج ١، ص ٣٣، به نقل از مجاهد و عطاء؛ التبيان، ج ١، ص ٢٣، به نقل از مجاهد.
[٢] . الدرّ، ج ١، ص ١١؛ الدلائل، ج ١، ص ٣١١؛ در ضمن روايتى طولانى.
[٣] .« اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاكُمْ»( انفال( ٨) ٢٤).