تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣١٢ - فضيلت قرائت حروف مقطعه

[م/ ٢٩٨] محمد بن نصر، بيهقى در الشعب و سجزى از عوف بن مالك از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم روايت كرده‌اند: «هر كس حرفى از قرآن را قرائت كند، خداند در برابر آن، براى او حسنه‌اى بنويسد. من نمى‌گويم: «بسم الله»، بلكه باء و سين و ميم؛ نيز نمى‌گويم: «الم»، بلكه الف و لام و ميم [هر كدام يك حرف است‌].»[١]

[م/ ٢٩٩] محمد بن نصر سلفى در كتاب «الوجيز فى ذكر المجاز و المجيز» از انس بن مالك از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم روايت كرده است: «هر كس حرفى از قرآن را بخواند، خداوند براى او ده حسنه مى‌نويسد؛ در برابر باء و تاء و ثاء.»[٢]

[م/ ٣٠٠] ابن ابى داوود در مصاحف و ابو نصر سجزى از ابن عمر روايت كرده‌اند كه وى گفت: «هر گاه كسى از كار خود فراغت مى‌يابد و نزد خانواده‌اش باز مى‌گردد، مصحف را برگيرد و آن را بگشايد و قرائت كند؛ چرا كه خداوند در برابر هر حرف، ده حسنه براى او خواهد نوشت. آگاه باشيد كه من نمى‌گويم: «الم»، بلكه در برابر الف، ده [حسنه‌]، لام ده و ميم نيز ده [حسنه‌].»[٣]

[م/ ٣٠١] ابو جعفر نحّاس در الوقف و الابتداء و ابو نصر سجزى از قيس بن سكن از ابن مسعود روايت كرده‌اند كه وى گفته است: «قرآن را بياموزيد؛ چرا كه در برابر هر حرف آن، ده حسنه نوشته مى‌شود و ده گناه پاك مى‌گردد. آگاه باشيد كه من نمى‌گويم: «الم» يك حرف است، بلكه مى‌گويم: الف ده، لام ده و ميم نيز ده [حسنه‌].»[٤]

[١] . الدرّ، ج ١، ص ٥٦؛ الشعب، ج ٢، ص ٣٤١ و ٣٤٢؛ كنز العمّال، ج ١، ص ٥٣٤.

[٢] . الدرّ، ج ١، ص ٥٦.

[٣] . همان؛ كنز العمّال، ج ٢، ص ٢٩٢، با اندكى تفاوت.

[٤] . الدرّ، ج ١، ص ٥٦؛ المصنّف، ج ٧، ص ١٥٢.