تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣١ - اشتقاق واژه قرآن

" پيركى"(Pirke) به معناى فصول، ناشى از نادانى است؛ چنان كه ديدگاه‌هايى كه واژه فرقان را به كلمه سُريانى" پوركانا"(Purkana) به معناى نجات دادن برمى‌گرداند، گونه ديگرى از جهل است.»[١]

اين واژه در لغت و كاربرد رايج عربى، اشتقاقى اصيل دارد، ازاين‌رو مجالى براى احتمال تعريب و بيگانه بودن آن وجود ندارد.

تنها لفظ قرآن و فرقان نيست كه ادعاى ورود آن از ريشه‌اى سريانى يا عبرى به زبان عربى شده باشد، بلكه واژه‌هاى عربى اصيل فراوانى وجود دارد كه آنها را غير عربى پنداشته‌اند؛ هم‌چنين دو واژه ايمان و صلاة، كه دائرة المعارف انگليسى، اولى را عبرى يا آرامى و دومى را آرامى پنداشته است. هم‌چنين مانند واژه قلم كه ادعا شده از اصلى يونانى و كلمه صراط و سوره كه گفته شده مشتق از زبان عبرى جديد است.[٢]

آنان حتى مطالب عجيب‌ترى را نيز گفته و مدعى شده‌اند كه «سدرة المنتهى» عربى نيست. پدر روحانى، انستاس كرملى، پنداشته كه عبارت «سدرة المنتهى» در قرآن، از ريشه‌اى لاتينى است. حسن سالم نيز در اين پندار، از وى پيروى كرده؛ آن‌سان كه در مجله «المصور القاهريه»، در ١٧ كانون اول ١٩٦٧ م، شماره ٢٧٢٣ آمده است.[٣]

دكتر فضل گويد: به حق سوگند كه اين شكست، بسى سخت‌تر از شكست حزيران در همان سال، در برابر حملات صهيونيست‌هاست.

وى ادامه مى‌دهد: ردّ اين پندار به صورت گزاف و از سر تعصب نيست، بلكه ما در بحث، به شيوه علمى مبتنى بر اساسى روشمند ملتزم هستيم.

فرض كنيد واژه‌اى در سريانى [يا هر زبان ديگر] مشابه لفظ قرآن يا فرقان باشد؛

[١] . الدفاع عن القرآن ضدّ منتقديه، ص ٦١.

[٢] . بنگريد به: المستشرقون و الدراسات القرآنية، ص ٣٤( قضايا قرآنيه، ص ٢٦).

[٣] . بنگريد به: دفاع عن الفصحى، ص ٣٥( قضايا قرآنيه، ص ٢٦).