تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٩٥ - ٦ اسرار و رموز

تصريح نشده است؛ بنابراين اگر سخن ما به همين دليل، باطل است، سخن شما نيز به دليل گفته خودتان، باطل مى‌باشد."

در اين هنگام، خطيب و سخنور آنان گفت:" اى على، از ناتوانى ما در استدلال بر مدعاى خود، شاد مباش. تو نيز بر ادعاى خود، دليلى نياوردى و تنها، به ناتوانى ما استدلال كردى؛ بنابراين نه ما دليلى بر گفته خود داريم و نه شما دليلى بر گفتارتان." على عليه السلام فرمود:" برابر نيستيم؛ ما حجتى داريم و آن، معجزه آشكار است."»[١]

آن‌چه گذشت، رواياتى بود درباره آغاز سوره بقره و سوره‌هاى پنج گانه «آل عمران، عنكبوت، روم، لقمان و سجده» كه با «الم» آغاز شده‌اند.

***

در آغاز سوره اعراف، «المص» آمده است.

[م/ ٢٢٤] ابن جرير، ابن منذر، ابن ابى حاتم، ابو الشيخ، ابن مردويه و بيهقى در «الأسماء و الصفات» از ابن عباس درباره «المص» روايت كرده‌اند كه وى گفت:

« [ «المص»؛ يعنى‌] أنا اللَّه أفصل (من خدايى هستم كه [حق را از باطل‌] جدا مى‌سازم). از سعيد بن جبير نيز همين تفسير نقل شده است.[٢]

[م/ ٢٢٥] ابن جرير و ابن ابى حاتم از سدّى نقل كرده‌اند كه وى درباره «المص» گفت: « [ «المص»؛ يعنى‌] او صورت‌گر است.»[٣]

[م/ ٢٢٦] ابو الشيخ از ضحاك روايت كرده است كه او درباره «المص» گفت:

« [ «المص»؛ يعنى‌] أنا اللَّه الصادق؛ من خداوند صادق هستم.»[٤]

[١] . المعانى، ص ٢٤- ٢٨؛ تفسير الامام، ص ٦٢- ٦٧؛ بحار الانوار، ج ١٠، ص ١٤- ١٨ و ج ٨٩، ص ٣٧٧- ٣٨٠.

[٢] . الدرّ، ج ٣، ص ٤١٢ و ٤١٣؛ طبرى، ج ٥، ص ١٥٢؛ الأسماء و الصفات، ج ١، ص ١٥٤. در دو منبع اخير آمده است:« أنا اللَّه أفضل».

[٣] . طبرى، ج ٥، ص ١٥٢؛ ابن ابى حاتم، ج ٥، ص ١٤٣٧.

[٤] . الدرّ، ج ٣، ص ٤١٣.