تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٩٣ - ٦ اسرار و رموز
فرا گيرند، آن را به كار مىبندند كه موجب خشنودى پروردگارشان مىشود.»
امام حسن عسكرى عليه السلام از امام صادق عليه السلام نقل مىكند: «الف يكى از حروف" اللَّه" است كه خداوند با اين حرف، تو را به اللَّه ره مىنمايد. لام نيز نشانگر اين گفته توست كه" [خداوند] پادشاه بزرگ و چيره بر همه آفريدگان است." خداوند با ميم نيز به اين حقيقت اشاره مىكند كه" او مجيد و در همه كارهايش ستوده است."
خداوند اين گفتار را حجت بر يهوديان قرار داد؛ زيرا با فرستادن موسى بن عمران و پيامبران پس از او به سوى بنى اسرائيل، از همه آنان عهد و پيمان گرفت كه به محمد عربى امّى ايمان آورند؛ پيامبرى كه [داراى اين نشانههاست:] در مكه مبعوث مىشود؛ به مدينه مهاجرت مىكند؛ كتاب خدا را با حروف مقطعه در آغاز برخى از سورههاى آن مىآورد و امتش آن را پاس مىدارند و در حال ايستاده و نشسته و راه رفتن و در همه حالات، آن را قرائت مىكنند و خداوند حفظ آن كتاب را بر آنان آسان مىكند ...»
امام حسن عسكرى عليه السلام مىافزايد: «خداوند محمد را برانگيخت و دعوت او را در مكه آشكار ساخت، سپس او را به مدينه هجرت داد و در آنجا، وى را يارى رساند و هنگامى كه قرآن را بر او فرو فرستاد- و سوره بزرگ آن را با «الم» آغاز كرد:
«الم ذلِكَ الْكِتابُ»؛ اى محمد، اين همان كتابى است كه به پيامبران پيشين خبر دادم وبه زودى، آن را بر تو نازل مىكنم كه «لا رَيْبَ فِيهِ» (ترديدى در آن نيست)- پس قرآن همان گونه كه پيامبران پيشين به امتهايشان خبر داده بودند، آشكار گرديد.
[آنان گفته بودند:] كتابى مبارك بر محمد نازل مىشود كه باطل آن را محو نمىسازد؛ او و امتش آن را در همه حالات قرائت مىكنند؛ آن گاه يهوديان در صدد تحريف از مسير خود و تأويل آن به سمتى ديگر برمىآيند؛ آنان دانشى را پى مىگيرند كه خداوند از آنان پوشيده داشته است؛ يعنى شناخت زمان انقراض و مدت حكومت اين امت.
[همين گونه هم شد و] گروهى از آنان نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم رفتند و حضرت