تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٢٩ - روايات پيرامون خواص قرآن

حضرت فرمود: رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «هر كس چهار آيه از آغاز بقره، آية الكرسى و دو آيه پس از آن و سه آيه آخر آن را بخواند، ناخوشى در جان و مالش نبيند و شيطانى به او نزديك نشود و قرآن را فراموش نكند.»[١]

بى ترديد، تلاوت كلام خداى تعالى از روى ايمان و يقين، سپرى در برابر هر بدى و ناپسندى است.

[م/ ١٣٧] برقى با سند خود به امام صادق عليه السلام روايت كرده است كه حضرت فرمود: «هر گاه به جايى وارد شدى كه از آن‌جا مى‌ترسيدى، اين آيه را بخوان: «رَبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَ أَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَ اجْعَلْ لِي مِنْ لَدُنْكَ سُلْطاناً نَصِيراً»[٢]؛ هر گاه نيز آن‌چه را از آن مى‌ترسى، مشاهده كردى، آية الكرسى را بخوان.»[٣]

بى شك، تلاوت قرآن از هر چيز بيمناك نگاهبانى مى‌كند؛ به ويژه اگر با يقين به اين باشد كه تلاوت قرآن، پناه بردن به سايه‌اى استوار و دژى نفوذناپذير است.

[م/ ١٣٨] روايت شده كه قرائت آية الكرسى ابليس‌هاى خبيث جنّى را دور مى‌سازد و نگاهبانى مستحكم در برابر شرور آنان است؛[٤] ويژگى‌اى كه ترديدناپذير است: «وَ إِذا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلى‌ أَدْبارِهِمْ نُفُوراً»[٥]؛ «چون در قرآن، پروردگار خود را به يگانگى ياد كنى، درحال فرار، پشت مى‌كنند.» [م/ ١٣٩] امام جعفر بن محمد صادق عليه السلام فرمود: «هر چيز، قله‌اى دارد و قله قرآن، آية الكرسى مى‌باشد.»[٦]

بنابراين جاى شگفتى نيست كه تلاوت قرآن و به ويژه آيات عظيم آن، موجب‌

[١] . ثواب الاعمال، ص ١٠٤؛ بحار الانوار، ج ٨٩، ص ٢٦٥.

[٢] . اسراء( ١٧) ٨٠:« پروردگارا، مرا[ در هر كار] به طرز درست داخل كن و به طرز درست خارج ساز و از جانب‌خود براى من تسلطى يارى‌بخش قرار ده.»

[٣] . المحاسن، ج ٢، ص ٣٦٧؛ بحار الانوار، ج ٨٩، ص ٢٦٧.

[٤] . المحاسن، ج ٢، ص ٣٦٧؛ بحار الانوار، ج ٨٩، ص ٢٦٧.

[٥] . اسراء( ١٧) ٤٦.

[٦] . عياشى، ج ١، ص ١٥٦؛ بحار الانوار، ج ٨٩، ص ٢٦٧.