ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨٤١

كه چهار على نام باشند، و ظاهر اين است كه نسخه نويسان تصحيف كرده‌اند زيرا در روايت صدوق در كمال الدين و عيون و فقيه و در روايت شيخ در غيبت به همين سند خود اين حديث از جابر نقل شده است و در كتب ديگر هم نقل شده و به جاى سه على نام، چهار على نام ضبط شده است. از مجلسى (ره)- و كل وصى، يعنى هر كدام از اوصياى محمد را برنامه مخصوص است، و گفته شده مقصود اوصياء همه پيغمبران است از هبة اللَّه تا امام قائم (ع) ولى معنى اول روشنتر است.

كل وصى جرت به سُنّة، يعنى به روش و برنامه‌اى دستور داشته كه از آن تجاوز نمى‌توانسته، اختلاف روش امامان معصوم (ع) روشن است، برخى در كار عبادت به سر برده و برخى به نشر دانش پرداخته، برخى كمتر تقيه كرده و برخى بيشتر، برخى مبارزه را تا نبرد كشانده و برخى به سازش و مصالحه گذرانده، اخبارى گذشت كه امامان كارى نكرده و نكنند جز طبق سفارش از طرف خدا عز و جل و دستور او و از آن درنگذرند و به شماره آنان فرمان‌هاى سر به مهر از آسمان فرود شده و هر كدام بدان كار مى‌كردند كه زير مهر ويژه او بوده.

على سُنَّة اوصياء عيسى، يعنى از نظر شمارش به روش آنان بوده‌اند يا در همان ستم كشى و تقيه از سركشان.

على سُنَّة المسيح، يعنى على بود كه چون مسيح مردم در باره او سه دسته شدند برخى او را خدا دانستند و پرستيدند و برخى او را خطا كار و كافر پنداشتند و او را كشتند و برخى به درستى او را امام و رهبر پس از پيمبر خواندند، يا آنكه روش زندگى او در رضايت و جامه و عبادت چون عيسى بوده است. از مجلسى (ره)- يك بار، دو بار، ترديد از راوى است و سوگند براى تأكيد بوده و يا براى اينكه ديگران بدانند كه درست است.