ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٨٩ - باب آنچه در باره دوازده امام رسيده و نص بر آنها(ع)

كرده تا به مردمش فرو نريزد چون ١٢ تن فرزندانم از زمين بروند، زمين اهلش را فرو برد و به ديده نيايد (به آنها مهلتى داده نشود خ ل).

١٨- رسول خدا (ص) فرمود: از فرزندانم ١٢ نقيب (امام مسئول) باشند كه نجيب و مربوط با فرشته و داراى علم لدنى هستند و آخر آنان قائم است كه زمين را پر از داد كند چنانچه پر از بيداد شده است.

١٩- كرّام، گفت: من با خود سوگند ياد كرده‌ام كه در روز خوراكى به دهن نگيرم هرگز (روزه باشم) تا قائم آل محمد (ص) ظهور كند، و خدمت امام صادق (ع) رسيدم و به آن حضرت گفتم:

مردى از شيعيان شما براى خود بر عهده خود گرفته است كه هرگز در روز چيزى نخورد تا قائم آل محمد (ص) ظهور كند، فرمود:

اگر چنين نذرى كردى، اى كرّام همه را روزه‌دار جز در روز عيد فطر و قربان و سه روز ايام تشريق (١١- ١٢ ذيحجه در منى) و جز هنگام سفر و بيمارى. به راستى چون حسين (ع) كشته شد آسمانها و زمين و هر آنچه در آنها است با فرشته‌ها ناليدند و گفتند: پروردگارا به ما اجازه ده تا اين خلق را نابود سازيم و همه را از روى زمين براندازيم، براى اين روائى كه روا دانستند از حرمت تو و كشتار برگزيده‌هايت، خدا چنين وحى كرد: اى فرشتهاى من، اى آسمانهاى من، اى زمين من، آرام باشيد، سپس پرده‌اى از پرده‌ها را بالا زد و بناگاه پشت آن محمد بود و ١٢ امام كه وصى اويند و دست فلانى كه در ميان آنها قائم است گرفت و تا سه بار فرمود: