ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٦٥ - در معجزات پيغمبر(ص)

اصلاب پاك (يگانه پرست) تا در دو پاك‌تر پاكان، در عبد الله و ابى طالب (ع) از هم جدا شدند.

١٠- از جابر بن يزيد، گويد: امام باقر (ع) فرمود: اى جابر، به راستى كه خدا نخست چيزى كه آفريد، محمد (ص) را آفريد و خاندان رهبر و رهياب او را و همه نمونه‌هاى روشنى بودند در برابر خدا، گفتم: نمونه‌ها و اشباح چيستند؟ فرمود: سايه نور، پيكره‌هاى درخشان بى‌روح، و همه از يك روح كمك مى‌گرفتند كه روح القدس است، به او و خاندانش بود كه خدا پرستيده شد و از اين رو خدا آنها را بُردبار، دانشمند، نيك و پاك آفريد، خدا را به نماز و روزه و سجده و تسبيح و تهليل مى‌پرستيدند و نمازها را مى‌خواندند و حج مى‌كردند و روزه مى‌داشتند.

در معجزات پيغمبر (ص)

١١- از امام باقر (ع)، فرمود: در رسول خدا (ص) سه كرامت بود كه در ديگرى نبود:

١- براى او سايه نبود.

٢- براهى نمى‌گذشت جز اين كه هر كه پس از وى تا دو روز يا سه روز از راه مى‌گذشت مى‌دانست كه پيغمبر از آن راه گذشته است براى بوى خوشى كه از او به جا مى‌ماند.

٣- به هيچ سنگ و درختى نمى‌گذشت جز آنكه براى آن حضرت سجده مى‌كرد (تواضع مى‌نمود).