ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٩ - باب مواليد ائمه عليهم السلام يعنى وضع آنها در حال تولد

و روح خلق بزرگوارترى است از فرشته‌ها عَلَيهِمُ السَّلامُ آيا نيست كه خدا تبارك و تعالى مى‌فرمايد (٥ سوره قدر): «همه فرشته‌ها نازل شوند و روح هم نازل شود» ٢- حسن بن راشد گويد: از امام صادق (ع) شنيدم مى‌فرمود: به راستى خدا تبارك و تعالى چون خواهد امام را بيافريند، به فرشته‌اى دستور دهد تا شربت آبى از زير عرش برگيرد و آن را به پدر آن امام بنوشاند و امام از آن خلق شود و چهل روز در شكم مادرش درنگ كند كه سخنى ننيوشد، سپس سخن نيوشد و چون متولد شود، همان فرشته‌اى كه آن نوشابه را بر گرفته مبعوث شود تا ميان دو ديده او بنويسد: «به كمال رسيد كلمات پروردگارت به راستى و عدالت، ديگرگون كنى براى كلمات او نيست» و چون امام پيش از او درگذرد خدا در هر شهرى براى او مناره چنان بلند برآرد كه به وسيله آن به كردار بندگان بنگرد و بدان خدا بر خلق خود حجت آورد.

٣- يونس بن ظبيان گويد: از امام صادق (ع) شنيدم مى‌فرمود: به راستى چون خدا عز و جل خواهد از امامى، امامى بيافريند، فرشته‌اى فرستد تا نوشابه از زير عرش برگيرد و آن را به امام دهد تا بنوشد و چهل روز در رحم بماند كه سخنى نشنود و سپس سخن بشنود و چون مادرش او را بنهد، خدا آن فرشته كه نوشابه را برگرفته بفرستد تا در بازوى راستش بنويسد: «و به كمال رسيد كلمه‌