ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٦٢ - آمار سطحى و بررسى فكر عمومى در تاريخ اسلام
اين روايت با سند و متن با ضميمه در اولش گذشت. آيه اول مضمون دعاى حضرت نوح (ع) است- از طبرسى است كه مقصود از بيت او خانه او است، و بعضى آن را مسجد او دانسته و برخى كشتى او، و بعضى گفتهاند خانه محمد است و براى عموم مؤمنين و مؤمنان از امت محمد (ص)، مقصود از بيت گاهى ساختمان است و گاهى انساب شريفه، چنانچه شاعر گفته:
|
آنكه برافراشت بلند آسمان |
خانه ما ساخت عزيز و كلان |
|
مجلسى شواهد بسيارى آورده كه بيت بر خاندان اطلاق شده است و سپس گويد: در اين خبر وجوهى آيد:
١- مقصود از بيت همان بيت معنوى باشد يا اهل بيت چنانچه دانستى، و بيوت انبياء همه يكى است كه آن را براى خلافت كبرى ساخته و آن بيت عزت و شرف و كرامت و اسلام و ايمان و نبوت و امامت و طهارت است و اهلش يك سلسلهاند كه خدايشان از هم آفريده است و هر كه پيرو آنها باشد در خانه آنها است و با آنها است و ولايتشعاران شيعه در اين بيتند و دعاى نوح شامل آنها است.
٢- مقصود اين است كه چون مقصد نوح از «لِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ» دخول در ولايت او و اهل بيت او است هر كه داخل در ولايت ائمه گردد داخل در اهل شده و دعاى وى را مشمول گرديده.
٣- ولايت به فتح واو باشد به معنى امامت و خلافت يعنى هر كه امام شود در خانه انبياء است يعنى در منزلت و مقام آنها است كه رياست عامه در دين و دنيا است و قيد به مؤمن براى اخراج غاصب خلافت است. از مجلسى (ره)- گويا در اين خبر فضل را به پيغمبر تفسير كرده و رحمت را به ائمه (ع) يا هر دو را به همه، زيرا آنان فضل و رحمت خدايند و شايد هم همه نعم مقصود باشد و ذكر آنها براى بيان افضل افراد فضل