ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٧٥ - آمار سطحى و بررسى فكر عمومى در تاريخ اسلام

«نمى‌بينى خدا چطور مثل مى‌زند؟ سخن پاك چون درختى خوب است كه ريشه‌اش بر جا است و شاخه‌اش در سما است، بياورد ميوه خود را در هر وقتى به اذن پروردگارش، خدا براى مردم مثلها مى‌زند شايد يادآور شوند، و مثل سخن ناپاك چون درخت بدى است كه از روى زمين بر آمده و دوامى ندارد».

طبرسى گفته: كلمه طيبه توحيد است يا هر كلامى كه خدا بدان ستوده شود، تا آنكه گويد: بعضى درخت خوب را به نخله خرما تفسير كرده‌اند و بعضى شجره طيبه را مؤمن دانسته‌اند.

كلمه ناپاك كلمه شرك است و يا هر سخن گناه‌منش، و درخت بد درخت حنظل است، و در روايت امام باقر خاندان بنى اميه است. به طور خلاصه نقل شد. از مجلسى (ره)-

لانها سلبت‌

- يعنى نفس مسلوب الايمان است زيرا ايمان او چون بى‌ايمانى است، يا آنكه همان ايمان به رسول (ص) هم از او سلب مى‌شود در اين وقت زيرا ايمان به اوصياء و انبياء ديگر نداشته. از مجلسى (ره)- تحقيق اين است كه هر كه گناهى كند و از آن دل نكند او را بدان باز كشد و در آن فرو رود و به بزرگتر از آن تن در دهد تا گناهانش فرا گيرد و همه دلش را بربايند و طبع او گناه دوست گردد و گناه را خوب شمارد و پندارد جز آنها لذت و خوشى نباشد و جلوگير از آنها را دشمن دارد و هر كه او را اندرز دهد دروغگو شمارد چنانچه خدا تعالى گويد: «سرانجام بد كرداران اين است كه آيات خدا را دروغ شمارند» تا اينكه گويد دور نيست انكار امامت امير المؤمنين (ع) از آن گناهان باشد كه انسان را گناه گير كند و مايه خلود در دوزخ گردد. از مجلسى (ره)- مورد پرسش ابو عبيده استطاعت و اختلاف مردم نسبت به آن است كه تحقيق آن در باب جبر و اختيار و خود