ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٠٤ - آمار سطحى و بررسى فكر عمومى در تاريخ اسلام
پس از رسول خدا (ص) پيغمبرى نيست و شما شيعه اماميه گوئيد كه چون امام قائم (ع) ظهور كند اين احكام را اجراء كند:
١) از اهل كتاب جزيه نپذيرد- با اينكه جزيه اهل كتاب در قرآن ثبت است.
٢) هر كس بيست سال داشته باشد و در دين فقيه نباشد او را بكشد- با اينكه حرمت قتل نفس محترم در قرآن ثبت است.
٣) فرمان دهد تا مساجد و مشاهد مشرّفه را خراب كنند- با اينكه ساختمان مساجد و حفظ آنها مضمون كتاب و سنت است.
٤) او به حكم داود قضاوت كند و از مدعى گواه نجويد- با اينكه بيّنه در قرآن معتبر شناخته شده و سنت پيغمبر است كه بر مدعى بيّنه لازم است.
و از اين قبيل احكام منسوب به قائم كه در اخبار معتبره شما مندرج است، و اثبات اين روش براى قائم سبب نسخ شريعت و ابطال احكام آن مى شود و شما قائم مقام نبوت را ثابت دانيد، گر چه لفظ آن را به زبان نياوريد، از اين اعتراض چه جوابى داريد؟ جواب اين است كه آنچه را بر شمردى در مذهب اماميه ثابت نيست، مثلًا:
دليلى نيست كه قائم (ع) از اهل كتاب جزيه نپذيرد و هر بيست سالهاى كه در دين فقيه نباشد بكُشد و اگر خبرى بدين مضمون باشد مورد اعتماد نيست، و امّا هدم مساجد و مشاهد ممكن است مخصوص به آن قسمت باشد كه بر اساس تقوى و نيَّت خداپرستى ساخته نشده باشد و اين موضوع مشروع است و خود پيغمبر هم بدان عمل كرده، و امّا آنچه روايت شده است كه به حكم آل داود قضاوت كند و گواه نخواهد اين هم قطعى نيست و قابل ترديد است و اگر هم درست باشد تأويلش اين است كه به علم خود عمل مىكند در آنچه مىداند و چون امام يا حاكم چيزى را بداند بايد