ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨١٢

«بَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً»- لازم نيست كه گذشت چهل سال مصادف با آغاز امامت آن حضرت باشد زيرا امامت حسين (ع) پس از گذشت چهل و هفت سال از عمرش بوده با اينكه تطبيق آن با امام حسين (ع) بطن آيه است و لازم نيست كه از همه جهت تطبيق كند.

و بعضى گفته‌اند كه آغاز چهل سال از بلوغ اشُد است كه مصادف وفات رسول خدا (ص) بوده و اين تكلّفى است كه نيازى بدان نيست.

«أَوْزِعْنِي»- يعنى به من الهام كن، و مقصود از نعمت، نعمت امامت و نبوت است.

«وَ أَنْ أَعْمَلَ صالِحاً»- بيضاوى گفته: نكره آوردن صالحاً براى تعظيم يا تعميم در جنس است.

«وَ أَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي‌»- يعنى براى من شايستگى سارى در نژادم مقرر فرما كه در آنها ثابت باشد.

من گويم بنا به تأويل امام كلمه في براى تبعيض آمده است، يعنى بعضى از نژادم، و اين اظهر است.

الّا عيسى بن مريم- شايد اين از تصحيف نسخه نويسان يا راويان باشد زيرا در اكثر اخبار معتبره به جاى عيسى، يحيى آمده است و در اخبار معتبره مدت حمل عيسى نُه ساعت و بلكه سه ساعت ذكر شده است. از مجلسى (ره)- ظاهر خبر اين است كه از حساب ستارگان و اوضاع فلكيه پيش آمد شهادت حسين (ع) را دانسته و اينكه آنها دلالت بر حوادث دارند و اخبار در اين باره بسيار است كه من در كتاب كبير نقل كردم و اين منافات ندارد با غدقن از مردم ديگر از انديشه در نجوم و حكم بدان، زيرا از جمع بين اخبار معلوم مى‌شود علم نجوم از آن پيغمبران و اوصياء است و يكى از طرق تحصيل علم است براى آنها نسبت به حوادث و مردم ديگر احاطه بدان نتوانند، و از اين راه از دنبال كردن آن و اخبار طبق آن ممنوع‌