ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٠٥ - مصاحبه نصرانى با موسى بن جعفر(ع)

بود و پستان شير خود را مى‌كشيد پشت در آمد، نزديك بود شير از پستان او روان شود.

آن گاو فشارى به در آورد و باز شد و من هم دنبال او وارد شدم و ديدم آن مرد ايستاده، به آسمان نگاه مى‌كند و مى‌گريد، به زمين نگاه مى‌كند و مى‌گريد، به كوهها نگاه مى‌كند و مى‌گريد، من گفتم: سبحان الله، چه اندازه مانند تو در اين روزگارِ ما كمياب است.

در پاسخ من گفت: به خدا من نيستم جز يك حسنه از حسنات مردى كه او را پشت سر خود گذاشتى و گذشتى، به او گفتم: به من خبر رسيده كه در نزد تو نامى است از نامهاى خدا كه به وسيله آن در يك شبانه روز به بيت المقدس مى‌روى و بر مى‌گردى به خانه خودت؟ به من گفت: تو به بيت المقدس را مى‌شناسى؟ گفتم: من نشناسم جز همان بيت المقدس كه در شام است.

به من گفت: مقصودم، بيت المقدس خاكى نيست ولى بيت المقدس معنوى كه آن خاندان آل محمد است (ص)، من به او گفتم: آنچه تا كنون شنيده‌ام همان ساختمان بيت المقدس است، به من گفت: آن ساختمان، محراب‌هاى پيغمبران است و به آن آغل محراب‌ها مى‌گفتند: تا دوران فترت ميان محمد و عيسى شد (صلى الله عليهما)، و بلا به مشركان نزديك گرديد و آسيب به خانه شياطين، راه يافت پس ديگرگون كردند و آن نام‌ها را تغيير دادند، و اين است مقصود قول خدا تبارك و تعالى- بطن آيه راجع به آل محمد است و ظاهرش يك مثلى است- (٢٣ سوره نجم):

«نيستند آنها جز نامهائى كه به زبان آورديد براى آنان، شما و پدران شما،