ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٩٩ - باب صله و دهش به امام(ع)

باب صله و دهش به امام (ع)

١- امام صادق (ع) فرمود:

هر كه گمان برد كه امام نيازمند است بدان چه در دست مردم است او كافر است، همانا مردم نياز دارند كه از آنها چيزى را بپذيرد، خدا عز و جل مى‌فرمايد (١٠٤ سوره توبه): «بگير از دارائى آنها صدقه تا آنها را پاكيزه كنى و با آن بپرورانى».

٢- امام صادق (ع) مى‌فرمود: چيزى نزد خدا از دادن پول به امام (ع) محبوبتر نيست، به راستى خدا يك درهم را در بهشت چون كوه احُد سازد، سپس فرمود: خدا تعالى در كتاب خود فرمايد (٢٤٦ سوره بقره): «كيست آن كسى كه وام دهد به خدا وامى نيكو و خدا او را برايش بسيار چند برابر سازد» فرمود: به خدا آن در باره صله به امام است.

٣- از معاذ جامه‌دار گويد: از امام صادق (ع) شنيدم مى‌فرمود: به راستى خدا از آفريده خود آنچه به قرض خواسته در اثر حاجت نبوده است، هر حقى از آن خدا است همانا به ولى او تعلّق دارد.