ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢١٩ - باب در آن گلچينهائى است از قرآن در باره ولايت

درجات مؤمنانند، و به وسيله ولايت و شناسائى آنها از ما خدا اعمالشان را مضاعف كند و درجات بلندى براى آنها بالا برد.

٨٥- عمار اسدى از امام صادق (ع) فرمود در تفسير قول خدا عز و جل (١٠ سوره فاطر): «به سوى او بالا مى‌رود سخن خوب و كردار شايسته كه آن را بالا برد» ولايت ما اهل بيت است، و به دست خود اشاره به سينه‌اش نموده و فرمود: هر كه ما را دوست ندارد خدا عملى از او بالا نبرد.

٨٦- از امام صادق (ع) در تفسير قول خدا عز و جل (٢٨ سوره حديد): «به شما دهد دو بهره از رحمت خود» فرمود: حسن و حسين باشد «و نورى براى شما مقرر سازد كه در پرتو آن راه برويد» فرمود:

امام و رهبرى كه بدو اقتداء كنيد.

٨٧- از امام صادق (ع) در تفسير قول خدا تعالى (٥٣ سوره يونس): «از تو آگاهى خواهند كه آيا او حق است يعنى آنچه در باره على (ع) مى‌گوئى بگو آرى سوگند به پروردگارم به راستى كه او حق است و شما درمانده‌كننده نيستيد به هيچ وجه».

٨٨- از ابان بن تغلب گويد: به امام صادق (ع) گفتم:

قربانت قول خدا (١١ سوره بلد): «خود را بر گردنه نيفكنده است» يعنى چه؟ فرمود: هر كه را خدا به ولايت و دوستى ما گرامى دارد