ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٦٧ - باب در آن گلچينهائى است از قرآن در باره ولايت

باب در آن گلچينهائى است از قرآن در باره ولايت‌

١- سالم حنّاط گويد: به امام باقر (ع) گفتم: به من خبر بده از قول خدا تبارك و تعالى (١٩٣ و ١٩٤ سوره شعراء): «فرود آورد آن را روح الامين بر دل تو تا از بيم دهنده‌ها باشى ١٩٥ با زبان عربى روشن» فرمود:

آن ولايت امير المؤمنين است (ع).

٢- امام صادق (ع) در تفسير قول خدا عز و جل (٧٢ سوره سباء): «به راستى ما عرضه كرديم امانت را بر آسمانها و زمين و كوه‌ها و از حمل آن سر باز زدند و از آن ترسيدند و انسان آن را تحمل كرد براى آن كه بسيار ستم كار و نادان است» فرمود: مقصود از امانت، ولايت امير المؤمنين (ع) است.

٣- امام صادق (ع) در تفسير قول خدا عز و جل (٨١ سوره انعام): «آن كسانى كه گرويدند و ايمان خود را به ستم نيندودند» (دنبالش: هم آنان آسوده‌اند و هم آنان رهبرى شدند) فرمود:

مقصود ايمان به آن است كه محمد آورده است از ولايت و نياميخته باشند آن را بپذيرش ولايت فلان و فلان، (و گر نه) او است كه ايمان خود را به ظلم و ستم اندوه و تيره كرده است.